W 3. odcinku podcastu rozmawiamy o tym, jak wygląda zdrowienie z zaburzeń odżywiania i co naprawdę wspiera budowanie dobrej relacji z jedzeniem — bez presji, bez „idealnej diety” i bez udawania, że da się to ogarnąć samą silną wolą.
Gościnią odcinka jest Kinga Maciejewska – psychodietetyczka, która dzieli się swoim doświadczeniem i podejściem do tematu zdrowienia. Prowadzi na Instagramie profil heal_soul_to_recover, gdzie mówi o relacji z jedzeniem, ciałem i samoakceptacji.
Ten wpis jest dla Ciebie, jeśli:
- masz poczucie, że jedzenie stało się polem walki (kontrola, poczucie winy, napięcie),
- chcesz lepiej zrozumieć, czym są zaburzenia odżywiania i jak działa proces zdrowienia,
- wspierasz kogoś bliskiego i boisz się, że „powiesz coś nie tak”.
Uwaga: ten tekst ma charakter psychoedukacyjny i nie zastępuje diagnozy ani terapii. Jeśli czujesz, że temat dotyczy Ciebie — proszenie o pomoc to oznaka troski o siebie, nie słabości.
Odsłuchaj odcinek
MP3 (bezpośrednio):
https://api.spreaker.com/v2/episodes/49877875/download.mp3
Podcast mojapsycholog jest dostępny także na:
- Spreaker (podcast): https://www.spreaker.com/podcast/mojapsycholog–5533515
- Spotify (podcast): https://open.spotify.com/show/68OoTyKsC2uGGakOJMyqEp
- Apple Podcasts (podcast): https://podcasts.apple.com/podcast/mojapsycholog/id1623049184
- YouTube (kanał podcastu): https://www.youtube.com/@mojapsycholog
(Jeśli nie widzisz jeszcze odcinka 3 na YouTube/Spotify/Apple w wyszukiwarce — najpewniejszy link to MP3 powyżej + Spreaker, a na pozostałych platformach znajdziesz go w liście odcinków podcastu.)
O czym jest ten odcinek
To odcinek, który dotyka sedna: zaburzenia odżywiania rzadko są „o jedzeniu”. Jedzenie bardzo często staje się sposobem radzenia sobie z emocjami, napięciem, poczuciem braku kontroli, lękiem, wstydem albo wewnętrzną pustką.
W rozmowie pojawia się ważny wątek: zdrowienie nie polega na tym, że „nagle wszystko jest łatwe”, tylko na tym, że krok po kroku odzyskujesz:
- większy spokój w głowie,
- kontakt z ciałem,
- elastyczność w jedzeniu,
- i wreszcie: życie, które nie kręci się wokół wagi i kontroli.
Zaburzenia odżywiania – objawy, które często są bagatelizowane
W Google najczęściej pojawiają się pytania typu:
- „czy to już zaburzenia odżywiania?”
- „czy kontrolowanie jedzenia to problem?”
- „jak wyjść z anoreksji / bulimii / napadów objadania?”
I tu ważne: objawy nie zawsze wyglądają „książkowo”. Czasem to nie jest spektakularne chudnięcie, tylko cicha codzienność:
- ciągłe myśli o jedzeniu, kaloriach, „ile mogę” i „ile nie mogę”
- poczucie winy po posiłku, lęk przed „zjedzeniem za dużo”
- „odrabianie” jedzenia (nadmierny ruch, restrykcje następnego dnia)
- wahania między kontrolą a utratą kontroli (np. napady)
- unikanie spotkań, bo „tam będzie jedzenie”
- poczucie, że jedzenie steruje nastrojem i poczuciem wartości
Jeśli coś z tego brzmi znajomo — to nie musi oznaczać diagnozy, ale jest sygnałem: warto się temu przyjrzeć z pomocą specjalisty.
10 zasad dobrej relacji z jedzeniem (w duchu rozmowy)
Poniższe zasady nie są „dietą” ani check-listą do perfekcyjnego odhaczania. To raczej drogowskazy, które pomagają wrócić do równowagi.
1) Relacja z jedzeniem to relacja z emocjami
Zamiast pytać tylko „co jem?”, warto zacząć pytać: „co czuję?” i „czego potrzebuję?”.
2) Nie chodzi o idealnie – chodzi o wystarczająco bezpiecznie
W zdrowieniu kluczowe jest poczucie bezpieczeństwa, nie perfekcja.
3) Jedzenie nie jest testem charakteru
Zjedzenie czegoś nie czyni Cię „lepszą” ani „gorszą” osobą.
4) Kontrola daje ulgę krótkoterminowo, ale kosztuje długoterminowo
Im ciaśniej trzymasz kontrolę, tym częściej organizm będzie się bronił (np. napadami, obsesją myśli).
5) Regularność to fundament (nawet jeśli na początku jest trudno)
Regularne posiłki to sygnał dla ciała: „jestem bezpieczna, nie muszę walczyć”.
6) Waga i sylwetka to nie miara wartości
To brzmi banalnie — dopóki nie zauważysz, ile decyzji dziennie podejmujesz pod dyktando tej „miary”.
7) Zasady mają być elastyczne
Sztywne zasady karmią zaburzenie. Elastyczność karmi zdrowienie.
8) „Zajadanie” to informacja, nie wstyd
To często sygnał przeciążenia, niewyspania, napięcia, samotności. Zamiast wstydu — ciekawość.
9) Wsparcie jest częścią leczenia, nie dodatkiem
Samotność jest paliwem dla zaburzeń. Kontakt i bezpieczna relacja są paliwem dla zmiany.
10) Zdrowienie jest procesem — i ma prawo falować
Nawroty myśli, trudniejsze dni, cofnięcia — to nie dowód, że „nie umiesz”. To element drogi.
Jak wspierać bliską osobę, która ma zaburzenia odżywiania
Jeśli chcesz wspierać mądrze, trzy rzeczy robią ogromną różnicę:
- Nie komentuj wyglądu (ani „schudłaś!”, ani „lepiej wyglądasz”)
- Nie rób z jedzenia pola negocjacji („no zjedz chociaż…” bywa trudne)
- Zaproponuj konkret: „mogę poszukać specjalisty”, „pójdę z Tobą”, „jestem obok”
I jedno zdanie, które często działa lepiej niż „rady”:
„Widzę, że Ci trudno. Chcę Ci pomóc. Jak mogę być teraz obok?”
Kiedy warto szukać pomocy
Jeśli temat jedzenia:
- przejmuje kontrolę nad Twoją codziennością,
- wpływa na relacje, pracę, sen, nastrój,
- budzi lęk, wstyd albo poczucie winy,
- albo masz wrażenie, że „utknęłaś” —
to jest dobry moment, żeby skorzystać ze wsparcia (psycholog, psychoterapeuta, psychodietetyk, lekarz).
Kinga Maciejewska – gdzie ją znaleźć
Instagram gościni: https://www.instagram.com/heal_soul_to_recover/
🎧 Jeśli czujesz, że jedzenie stało się polem walki (z kontrolą, poczuciem winy albo napięciem) — ten odcinek pomoże Ci spojrzeć na to z większą czułością, konkretem i nadzieją na zmianę.
Umów wizytę – Healio Instytut Psychoterapii Justyna Rać i Natalia Baron-Koc
lub Zrozum Ciało Centrum Zdrowia
https://www.instagram.com/mojapsycholog
http://nataliabaron.pl/zespoly/
https://rac-psychoterapia.pl/
https://zrozumcialo.com/